Reynslusaga OA félaga: Líf án sektarkenndar
Ég er þakklát ofæta
fyrir að hafa í öllu myrkrinu ratað
inn í OA. Frá unglingsárum hefur
líf mitt, þar til nú, snúist
um að á morgun fer ég í
megrun, eða í dag er ég í
megrun og allan tímann át ég
stöðugt, var hömlaus nartari og hafði
sektarkennd.
Í OA fann ég í fyrsta sinn
kærleika sem virkaði til að stoppa
ofátið. Ég hafði verið
að skoða vefsíðu OA frá
því í marsmánuði
2001 og hugsaði kannski er þetta eitthvað
fyrir mig. Ég mætti svo á minn fyrsta
fund í janúar 2002. Þar var fullt af
,,rugluðu" fólki, fólki sem er eins og
ég!
Ég var svo heppin að vera gefið
fráhald strax og hef verið í
fráhaldi síðan. Fráhald er
ekki megrun, heldur að borða skipulega
máltíð 3-4 sinnum á dag einu
sinni á diskinn. Með því
að rjúfa fráhaldið
fjórum sinnum á dag og borða
án sektarkenndar, í mínu tilfelli
venjulegan heimilismat, á ég í dag
gott líf.
Líf í ofáti er ömurlegt,
það snýst um einangrun frá
öðrum, sífelldan ótta
við vægðarlausa gagnrýni annarra.
Staðreyndin er hins vegar sú að
maður er sjálfum sér verstur,
það ert þú sjálfur
sem segir: Þú ert vonlaus, þú
hefur engan viljastyrk. Í OA lærir maður
að þetta snýst ekki um viljastyrk heldur
það að setja fráhald
frá mat í forgang, einn dag í einu.
Þetta hefur tekist í 5 mánuði!
Mig skorti ekki viljastyrk þegar: Ég svelti mig
í 70 daga. -- Þegar ég fór
í hvern megrunarkúrinn á
fætur öðrum. Ég gat
þetta allt á hnefanum en ég vissi ekki
þá að ég væri
með sjúkdóm, matarfíkn, og
það er hægt að ná bata
með hjálp OA. Það er hins vegar
ekki til lækning en meðan ég
mæti á fundi og nota OA kerfið er
ég heilbrigð, einn dag í einu.
Líf án sektarkenndar og
vanlíðunar, er mikil gjöf og fyrir
það er ég þakklát.
Reynslusaga: OA gaf mér nýtt líf
Þegar ég kom fyrst inn á fund hjá OA fyrir rúmum 21 mánuði síðan var ég skíthrædd. Ég var þá 27 ára, 135 kg (er166 cm) og búin að fá gallsteina vegna neyslu á óhollum mat og sælgæti. Ég var búin að prófa alls konar megrunarkúra og heilsuátök en gafst alltaf upp. Ég féll alltaf í ofát því að ég vildi "vera góð" við sjálfa mig því að ég hafði verið svo dugleg. Og þó að ég hafi einstaka sinnum misst nokkur kíló komu þau alltaf aftur.
Ég var farin að einangra mig, vildi helst
bara borða í einrúmi og faldi oft
sælgætisbréf og annað
slíkt til að fólk sæi ekki
hvað ég var að borða. Ég
var að borða yfir tilfinningar mínar, t.d.
ef ég var reið, þreytt, sorgmædd
eða einmana fannst mér best að borða
til að láta mér líða
betur. Líkamlegt ástand mitt var ekki gott,
fékk reglulega mígrenishausverki og
átti erfitt með að hreyfa mig.
Þegar ég prófaði að
fara á OA fundi fann ég fólk
með samskonar vandamál og ég og
það tók vel á móti
mér. Þetta fólk hafði
fengið lausn við þessu vandamáli.
Þegar þau sögðu frá
sínum reynslusögum, gat ég alltaf
fundið sjálfa mig í þeim.
Áður en ég vissi af voru þessir
fundir farnir að hjálpa mér og
ég komst í svokallað
fráhald.
Hver og einn skilgreinir sitt fráhald. Fráhaldið mitt er þannig að ég borða þrjár máltíðir á dag og einn millibita og set bara einu sinni á diskinn, ég hef tekið út öll sætindi og mjög feitan mat, því að það voru þær fæðutegundir sem ég var mest sólgin í. OA er ekki megrunarklúbbur heldur samtök sem ganga út frá því að maður sé með fíkn í ákveðnar matartegundir. Tekið er á þessari fíkn eins og AA samtökin taka á fíkninni í alkóhól.
Ég fékk mér
trúnaðarkonu og fór að vinna
reynslusporin 12. OA samtökin bjóða upp
á andleg leið og þessi leið hefur
breytt lífi mínu. Ég hef misst 25 kg
en það er ekki það besta,
mér líður miklu betur á allan
hátt, andlega, tilfinningalega og líkamlega.
Mígrenishausverkjunum hefur fækkað til
muna, ég finn ekki fyrir gallsteinunum og á
auðveldara með að hreyfa mig.
Ég hef öðlast meira
sjálfsálit og er farin að geta horft
í spegil án þess að hugsa bara
"æj bara ef ég væri með
aðeins minni maga, bara ef ég væri
með minni undirhöku ....". Fyrir mér er
þetta algjört FRELSI og til þess
að halda þessu frelsi þarf ég
að mæta reglulega á fundi og vinna
prógrammið sem OA leiðin
býður upp á. Ég dæmi
mig ekki lengur fyrir að vera aumingi sem hefur engan
viljastyrk. Ég veit núna að ég
er með sjúkdóm sem hægt er
að halda í skefjum, EINN DAG Í
EINU.
OA félagar: Sendið inn reynslusögu!
Smelltu hér
til að senda reynslusögu. Gott
er að hafa eftirfarandi í huga: Hvernig var
lífið áður? Hvað
gerðist? Hvernig er þetta í dag?